The role of US sanctions in causing the Iranian Internet Shutdown

0 have signed. Let’s get to 1,000!


We, a group of social justice activists, hereby condemn shutdown of the internet during the recent protests in Iran. Amidst large scale protests beginning November 16 2019, Iran has blocked public access to the global internet in an unprecedented information blackout. According to unofficial estimates, over a hundred protestors have been killed and hundreds were arrested during these protests. We strongly condemn this brutal use of force under what appears to be systematically coordinated near-total internet shutdown. We are concerned that strategic usage of Internet blackouts will allow the government to increase the violent oppression with little news coverage, and limit the ability for political dissidents and civilians to take measures to defend themselves from this violent repression. 


The United States has played a crucial role in causing the current situation by imposing unilateral economic sanctions on the Iranian people. Prior to the sanctions, Iran was heavily dependant on global network infrastructure and any disruption to the connection between Iran and the outside world would have had tremendous consequences, financially and otherwise. In the wake of mass protests in 2017-2018, the administration could not disrupt internet access for more than 30 minutes, because of the high price of maintaining the blockage. According to an estimate from NetBlocks, a non-partisan digital rights society, the current internet shutdown in Iran is costing the government more than $300 million per day. This, by comparison, was several times higher before the current sanctions and Iran’s national internet project.

 

We urge the US government to eliminate the technology sanctions levied against Iran and the review of the general license D1 certificate for personal communication tools. We believe tech companies that have blocked their services to Iran and other nations beyond their legal obligations to the US sanctions, contributing to the situation today. We call on the reinstatement of their services and provide Iranians the tools needed to organize, communicate, and be secure online. We call on tech companies to re-activate Domain Fronting which will enable developers to create more powerful circumvention to fight against internet censorship. 


We acknowledge the right of nations to have a strong network infrastructure. However, Iran abuses this right and its capabilities to block the internet for its citizens. We condemn the usage of Internet blackouts and restrictions as a method of preemptive defense and governmental repression. We urge Iran to comply with its international obligations to respect the rights of its People to freely access and share information. We demand the Iranian government immediately restore internet access to its citizens. 


We the undersigned, urge international bodies including the United Nations, European Union, UNESCO, and the International Telecommunication Union (ITU) to develop robust measures to ensure that Internet blackouts cannot be used as a tool for collective punishment.

___________________________________

ما گروهی از حامیان عدالت اجتماعی، قطع اینترنت توسط ایران و اخلال در روند آزاد اطلاع رسانی در مورد زندانیان و کشته شده‌های اعتراض‌‌های اخیر را محکوم می‌کنیم. ما عمیقا نگران وضعیت مردم ایران، به ویژه بازداشت شده‌گان هستیم. تاکنون تعداد کشته شده‌گان  براساس آمار غیر رسمی بیش از ۱۰۰ نفر رسیده است و صدها تن از معترضان دستگیر شده‌اند. نبود اینترنت و قطع ارتباط با جهان باعث شده تا سرکوب‌های ایران بازتاب گسترده‌ای نداشته باشد.


۲۵ آبان ۱۳۹۸ حق بدیهی مردم ایران برای دسترسی به اینترنتی امن و پایدار به دستور «شورای امنیت ملی» مورد حمله قرار گرفت به طوری که از زمان ورود اینترنت به ایران تاکنون شاهد چنین سرکوب گسترده‌ای علیه اینترنت و آزادی دسترسی به اطلاعات نبوده‌ایم. ما نگران هستیم که در خلا اطلاع رسانی از وضعیت بازداشت‌ و کشته شده‌ها، و در سکوت خبری فجایع انسانی جبران ناپذیری به بار آید. 


ما از نظر فنی نسبت به داشتن حق شبکه‌ی ملی‌ اطلاعات آگاه هستیم و بر این باوریم که این امر باعث افزایش سرعت و ضریب نفوذ اینترنت در ایران شده است. اما قانون‌گذاران و سیاست‌گذاران حوزه‌ی اینترنت در ایران به ویژه شورای عالی فضای مجازی و وزارت ارتباطات با سواستفاده از زیرساختی که باید برای شهروندان ایرانی امنیت و پایداری فراهم کند، دسترسی آنها را به دنیای خارج قطع کردند.


ما ضمن محکوم کردن قطع اینترنت توسط مقامات ایرانی و هر کشور دیگری در جهان که سابقه قطع اینترنت را دارد، از دولت  ایران می‌خواهیم تا به قوانین بین‌المللی خود پایبند باشد و حق دسترسی آزاد به اطلاعات را به رسمیت بشناسد. ما همچنین از آمریکا می‌خواهیم تا سیاست‌های «فشار حداکثری» و قوانین تحریم تکنولوژی خود را تعلیق کند و گواهینامه‌ عمومی D1، مرتبط با ابزارهای ارتباطات شخصی، را بازبینی کند. نباید اجازه داد تا مردم ایران به ناحق و به خاطر تحریم‌ها از استفاده از زیرساخت‌های جهانی محروم شوند، تا جایی که چاره‌ای جز استفاده از زیرساخت ملی ایران نداشته باشند. قطع اینترنت روی ایرانیان تنها به معنی عدم دسترسی به خارج از ایران نیست. قطع اینترنت یعنی بستن راه ارتباطی میان ایرانیان و تشدید سرکوب و کشته شدن مردم معترض در سکوت خبری و خفقان.


حیات اقتصادی ایران تا قبل از پیاده‌سازی اینترنت ملی طی سال‌های گذشته به زیرساخت‌های اینترنت جهانی وابسته بود و قطع اینترنت هزینه‌ی هنگفتی برای ایران داشت. طی اعتراضات مردمی در دی ماه سال ۱۳۹۶ اینترنت تنها نیم ساعت قطع شد، چرا که قطع طولانی‌تر آن و عدم ارتباط با دنیای خارج برای شرکت‌ها، کاربران و دولت ایران هزینه‌های مالی و غیرمالی سنگینی را در پی داشت. طبق تخمین وبسایت نت‌بلاکس هزینه‌ی هر روز قطعی اینترنت برای ایران بیش از ۳۰۰ میلیون  دلار است. این در حالی است که این هزینه سه سال پیش به مراتب بیشتر از امروز بود و قطع طولانی‌ مدت اینترنت جهانی را برای ایران، بسیار سخت‌تر و حتی غیرممکن می‌کرد.


ما تمام شرکت‌های حوزه تکنولوژیی که به هر دلیلی فراتر از تحریم‌های آمریکا دسترسی کاربرانی ایرانی به سرویس‌های خود را بسته‌اند، محکوم می‌کنیم و خواستار بازنگری جدی در سیاست‌های آنها هستیم. ما همچنین خواستار آن هستیم تا شرکت‌های بزرگ تکنولوژی با بازگرداندن سرویس‌های مانند Domain Fronting به توسعه دهنده‌های ابزاری‌های فیلترشکن کمک کنند تا به محض برقراری دوباره‌ی  اینترنت جهانی در ایران ،‌ این ابزارها بهتر و قوی‌تر با سانسور اینترنت در ایران مقابله کنند.


ما از سازمان ملل، اتحادیه اروپا، اتحادیه جهانی مخابرات،‌ سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی در حوزه‌ی ارتباطات‌، مخابرات و آزادی اینترنت می‌خواهیم ساز و کارهای بین‌المللی را ایجاد کنند، تا دیگر درهیچ کجای جهان شاهد قطع اینترنت و در پی آن سرکوب خونین مردم نباشیم.