نامه اعتراضی جمعی از شهرسازان به انتخاب مجدد وزیر راه و شهرسازی -عباس آخوندی

0 have signed. Let’s get to 5,000!


«رویکردی شهرسازانه به موضوع انتخاب وزیر»

ما جمعی از شهرسازان کشور هم در دهه 70 (دوره نخست صدارت دکتر آخوندی) و هم در دهه 90 (دوره دوم صدرات ایشان) با مجموعه وزارت خانه مسکن و شهرسازی قبلی و راه و شهرسازی فعلی دو الی سه دهه است که همکاری داشته‌ایم به ضرس قاطع به سمع و نظر شما نمایندگان مجلس می‌رسانیم که موضوع شهر و شهرسازی در دوره دوم صدرات ایشان شدیداً به محاق رفته و تنها به شعاری دروغین تبدیل‌شده است. چرا؟

- ایشان شخصاً نه وقت و نه حوصله و نه اعتقادی به بهبود عملی وضعیت شهرسازی ایران ندارند و با طرح دیدگاه‌های شبه مرکانتالیستی که بارها در سخنرانی‌هایشان ایراد نموده‌اند اعتقادی به کمک دولت به شهرسازی، نهادهای وابسته و درگیر با آن، مهندسان مشاور، شهرداری‌ها، شوراها و ... ندارند و در این خصوص نسبت به دهه 70 چرخش فکری و عملی زیادی داشته‌اند.

- معاونت شهرسازی و معماری ایشان هیچ اعتقادی به شهرسازی به‌ویژه از نوع برنامه‌ریزی آن نداشته و اصولاً ساختار فکری و رویه عملی ایشان معمارانه از نوع تفکر میراثی است و چه خوب بود که ایشان به سازمان میراث فرهنگی منتقل می‌شدند تا برای کشور مفید واقع شوند.

- نیروهایی که در دوره دولت نهم و دهم جذب بدنه این وزارت خانه و سازمان‌های استانی و جدیداً شهرستانی آن شده‌اند نه به لحاظ رشته تحصیلی و نه به لحاظ اخلاق حرفه‌ای و ... صلاحیت لازم را نداشته و ایشان و مجموعه تحت امرشان هیچ عکس‌العملی با این موضوع نداشته‌اند.

- به کار گماردن مدیران در رده‌های مدیرکلی تا کارشناسی در اغلب حوزه‌ها غیرتخصصی بوده و به‌ویژه در حوزه شهرسازی یا تفکری وجود ندارد و یا اگر اندک دانشی هست ساختمانی – معمارانه و حاکم بودن تفکر ویرایش گری بین این عزیزان بوده است.

- مهم‌ترین مدیران پس از رده معاونت شهرسازی اعتقادی به شهرسازی، به‌ویژه در دبیرخانه شورایعالی در طرح‌های توسعه و عمران و نظام برنامه‌ریزی ندارند و این را آشکارا با حرف و عملشان نشان می‌دهند.

- شورای عالی شهرسازی در این دوره به حدی ذلیل شده است که معاونت عمرانی وزیر کشور با یک نامه چند سطری مصوباتش را باطل می‌کند و کارمند ساده دیروز آن‌که معاون امروز است به‌تنهایی در مصوبات شورا و کمیته‌های به‌اصطلاح فنی دست برده و دخالت شخصی و غیرتخصصی می‌نمایند.

- شورایعالی شهرسازی و معماری ایران خود بزرگ‌ترین ناقض مصوبات خود بوده و همه کسانی که به‌نوعی با این شورا درگیرند بارها این موضوع را تجربه نموده‌اند. دبیر محترم نیز کاملاً منفعلانه عمل نموده و چسبیدن به میز و پست مانع از دخالت در این کژروی‌هاست.

- ضعیف‌ترین مدیران استانی در دوره ایشان و پس از دوره دولت نهم – دهم به کار گرفته‌شده‌اند و از زمانی که راه با شهرسازی ادغام گردید، غالباً راه‌سازان امور شهرسازی را به عهده گرفته‌اند.

- هرچند توجه به جامعه مدنی و اهمیت دادن به سمن‌ها پسندیده است ولیکن این امر در دوره صدارت ایشان از سر استیصال و فرافکنی بوده است تا اراده، اعتقاد و عزم.

- نفوذ گسترده دستگاه‌های دیگر که نامشان قابل‌ذکر نیست در مجموعه تصمیم‌گیری‌های این وزارتخانه از کمیته‌های فنی شهرستانی گرفته تا صدر کاملاً مشهود است.

- این وزارتخانه با هر حرف جدید و خلاقانه برخورد نموده و اجازه طرح هیچ نگاه نوینی را به دلیل بهانه‌هایی چون فقدان قانون و ... (از نوع تفکرات وزارت کشوری) نمی‌دهد.

- درمجموع کار اصلی این وزارت خانه در مهروموم‌های اخیر تنها پاک کردن صورت‌مسئله‌ها به دلایل مختلف و مستمسک قرار دادن قانون، بخش‌نامه و دستورالعمل و ... بوده است. به‌نحوی‌که با ادامه این روند در دهه آتی شهرسازی‌هایی بیش از شهرهای موجود را در حواشی شهرها شاهد خواهیم بود.

- این وزارتخانه هیچ کمکی به بحران حاکم بر مهندسان مشاور شهرسازی نکرده و در عمل اعتقادی به این امر در بدنه آن مشاهده نمی‌شود.

- پروبال دادن به سایر گروه‌هایی که ادعای مطالعات، تهیه طرح و برنامه دارند یکی دیگر از خدمات شایان این وزارت خانه به جامعه ضعیف مالی ولی قدرتمند فکری خدمات مشاور بوده است.

- بیش از ده سال است که این وزارت خانه حتی قادر به تهیه یک قانون جامع برای شهرسازی کشور نیست. درصورتی‌که اگر همین امر را به اهل‌فن آن بسپارد 1 ساله می‌توان آن را به هدف رسانید.

- این وزارتخانه به‌جای پرداختن به مسائل روز شهرسازی کشور در عمل به طرح موضوعاتی با اولویت‌های چندم راه خوبی را برای فرار به جلو پیدا نموده است. شهرسازی ریل پایه، اندیشه ایرانشهری، بازآفرینی که قرار بود جای طرح‌های توسعه و عمران شهری را بگیرد! و ... در شرایطی که حتی کاربری خدماتی شهرها، شبکه‌های عبور و مرور مردم، تراکم فروش‌های آن‌چنانی، آلودگی‌های وحشتناک زیست‌محیطی حل‌نشده است جای بسی تأمل و تعمق دارد.

- وزارت خانه مذکور هیچ تلاشی برای تحقق طرح‌های توسعه ننموده و عملاً تلاشی برای تعامل با قوای مقننه و به‌ویژه قضائیه و مخصوصاً سازمان برنامه‌وبودجه و آموزش عالی نداشته و امور روزمره را حتی به‌غیراز خود سپرده است. کمیسیون ماده صد و ماده پنج بزرگ‌ترین شواهد این ادعا می‌باشند.

- نظارت، ارزیابی و پایش مقوله‌هایی کاملاً فراموش‌شده در این ساختار می‌باشند.

- کارشناسان عضو کمیته‌های فنی آن‌قدر از مسائل و مشکلات شهرسازی دور و با آن بیگانه‌اند که طاقت همه اهل‌فن را طاق نموده و تنها قفل کننده امور توسعه کالبدی شهرهای کشورند. این وزارت خانه در مقابل این اعضای قدر قدرت منفعلانه‌ترین برخورد را داشته و اجازه اظهارنظر و دخالت نمودن در بدیهیات شهرسازی را که هیچ سررشته‌ای از آن ندارند می‌دهد.

سرانجام اینکه وزارت راه، "راه شهرسازی" را بلد نیست و دچار روزمرگی بی‌حدوحصری شده و تنها محلی برای گذران امور عده‌ای که هیچ باور اعتقادی به توسعه شهری و پایداری سکونت و زیست ندارد تبدیل‌شده است. این وزارت خانه شدیداً نیاز به خانه‌تکانی که چه عرض کنیم خانه‌خرابی دارد.

        ""جمعی از مرتبطان با حوزه شهر و شهرسازی ایران در دانشگاه‌ها، مهندسان مشاور و حتی              ادارات کل راه و شهرسازی استان‌های کشور که مهروموم‌ها در این راه خون‌دل خورده‌اند از دولت تدبیر و امید تقاضای عاجل برای انتخاب وزیری دارند که بتواند این کشتی به‌گل‌نشسته را به آب برگرداند.""

این متن برای مجلس نشینان ارسال نشد ولی امیدواریم به دست جناب وزیر و جناب رییس‌جمهور برسد.



Today: جمعی از شهرسازان is counting on you

جمعی از شهرسازان needs your help with “جمعی از شهرسازان: نامه اعتراضی جمعی از شهرسازان به انتخاب مجدد وزیر راه و شهرسازی -عباس آخوندی”. Join جمعی از شهرسازان and 2,586 supporters today.