Torchlight Uyghur Group

5,637 supporters

Started 4 petitions

Petitioning Donald J. Trump, Donald J. Trump, United Nations, European Commission, Human Rights Campaign, Justin Trudeau, Donald Trump

Stop China from Burning Millions of Uyghur Books!

 Torchlight Uyghur Group (Mesheluyghur@gmail.com) Uyghur (ئۇيغۇرچە ), Turkish (Türkçe) April 28th, 2018  According to a report by ChinaAid on April 2nd, 2018 (http://www.chinaaid.net/2018/04/blog-post_2.html?m=1 the Chinese government started confiscating and burning Uyghur-language books in various parts of East Turkestan. The regime ordered the Uyghur students and their parents to bring the Uyghur-language books from their houses, and warned them that they will be arrested if there are any books found when their houses are searched. As one of the ancient peoples in the heart of Central Asia, Uyghurs have rich cultural heritage and literary tradition. However, Uyghurs are now facing unprecedented and unimaginable ethnic oppression and cultural genocide by the Chinese regime. One heinous example of this cultural genocide is burning of Uyghur language books. The Chinese communist regime has carried out numerous large-scale book burning and cultural heritage destruction policies after its occupation of East Turkestan in 1949. During the so-called “Cultural Revolution” (1966-1976), most of the historical documents and literary treasures of the Uyghurs were destroyed. The thousand-year old Uyghur Arabic alphabet was outlawed and replaced by an alphabet based on the Chinese Pinyin system. At the same time, the books in the Uyghur Arabic Alphabet were labeled as “reactionary” and were confiscated and burned. After a brief period of revival of Uyghur culture and literature during the 1980s, the Uyghur language books once again started facing inspection and confiscation since the 1990s. According to a 2002 report by the Unrepresented Nations and Peoples Organization (UNPO) (http://unpo.org/article/101 the Chinese regime confiscated and burned more than 730 types of books in Kashgar, East Turkestan. Those books included such works as “A Brief History of the Huns” and “Ancient Uyghur Literature” by famous Uyghur author and historian Turghun Almas. Among the hundreds of thousands of books burned, there were 32,320 copies of a single book titled “Ancient Uyghur Craftsmanship”. This book was deemed “dangerous” and banned just because it contained historical documents about traditional Uyghur hand craftsmanship, such as paper making. In the same year, Uyghur language books published by the Kashgar Uyghur Publishing House were inspected and 330 types of books were deemed “problematic”. Those books were stopped from future re-printing and were confiscated and burned. According to a report by Nicholas Bequelin and published by the Human Rights in China (HRIC) (https://www.hrichina.org/sites/default/files/PDFs/CRF.1.2004/b1_Criminalizing1.2004.pdf in 2002, the Chinese regime banned 52 out of the 118 magazines published in East Turkestan at the time because of their “sensitive” contents. According to a November 2, 2006 report by Tangritagh (Tian’shan) Net, an official Chinese propaganda website, so-called “Autonomous Regional” Government in East Turkestan organized a “One Hundred-Day Crackdown Against Illegal Publications” special meeting and burned 215,943 copies of Uyghur-language books.  After the appointment of Chen Quanguo as the Communist Party chief in East Turkestan in August 2016, the Uyghur language has been outlawed as a medium in the entire educational field. Meanwhile, the Chinese regime stepped up their policy of confiscating and burning Uyghur- language books, including books about Uyghur history, culture and Islam, as well as other cultural and religious materials, such as Uyghur-related pictures, audio-video materials, praying rugs, etc. Not only the Chinese regime is banning and burning the Uyghur language books, but it is also giving out 5 to 20 year jail terms for those Uyghurs who either have read or kept the banned books. In addition, the regime has been arresting Uyghur authors, editors, singers, artists, and religious scholars. Even some retired editors have also been arrested for the work that they did before their retirement. In June, 2017, the Chinese regime broke into the house of 80-year old Uyghur author/writer Mirzahid Kerimi and confiscated historical novels he authored and other books in his house. In this day and age, there are not many places in the World other than East Turkestan, where people can be arbitrarily detained, arrested and severely punished just because they have read a book. The burning of the Uyghur language books, the eradication of the Uyghur cultural heritage and the punishment of the Uyghur authors are not only an affront to Uyghurs in East Turkestan, but also an unforgivable insult to any human being who loves and cherishes freedom and knowledge. Such criminal action of the Chinese regime against Uyghurs is also a cultural genocide against humanity. We, the Uyghurs, are powerless and helpless at the moment in our fight against the Chinese government’s atrocities, and cannot fight this battle for our survival alone.  We need the support of all the justice-loving people in the world.  If tens of thousands of people from around the world sign our petition, it may be possible that the United Nations will make a commitment and will act to stop the tragedy that the Uyghur people are facing today. To read the full text of this petition, please click HERE. Please join us in our fight to end the appalling atrocities happening in East Turkestan. Please spread the word so that people around the world could learn about the cultural genocide happening in East Turkestan. Please sign and share this petition. Thank you!     https://www.facebook.com/torchuyghur/ https://twitter.com/torch_uyghur http://blog.freedomsherald.org http://freedomsherald.org/ET/unb/

Torchlight Uyghur Group
2,113 supporters
Petitioning Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği Konsey, Donald Trump, Justin Trudeau, İnsan Hakları Kampanyası, Recep Tayip Erdoğan

ÇİN: ON BİNLERCE UYGUR NEREYE KAYIP OLDU?

MEŞALE UYGUR TOPLULUĞU Sevgili amca, son dönemlerde moralim çok kötü, gün geçmek bilmiyor. Urumçi’de ( Doğu Türkistan’ın merkezi ) bulunan anne – babam ile görüşemeyeli iki aydan fazla oldu. Daha önce benim yurt dışına eğitim gördüğümden dolayı Çin yerel yönetimi tarafından onlara baskı yapıldığını biliyordum ama şimdi ne durumdalar hiçbir bilgim yok. Kaç kere onlara ulaşmaya çalıştım ama nafile, cevap veren yok, telefonlar hep kapalı. Son dönemde bir arkadaşım Çin’in diğer şehirlerini dolanarak Urumçi’ye gitmişti. O gitmeden önce Urumçi’ye gidince bizim eve uğramasını rica ettim, sağ olsun beni kırmadılar. O döndüğünde bizim eve gittiğini, ancak evde kimseyi bulamadığını, kapıya mühür vurulduğunu söyledi. Bunu duyunca dünyam karardı. Birkaç güne kadar ne uyuyabildim ne yedim, içtim. Boğazımdan bir damla su bile zor geçiyordu. Güzlerimden durmadan yaş dökülüyor, geceleri kaos görür uyuyamaz oldum. WhatsApp, Facebook, Twitter gibi sosyal ağlarda dolaşan Çin hapishaneleri ve Nazi uygulamalarını andıran “Politik Eğitim Kamplar”ındaki çeşitli Çin işkencelerine maruz kalan Uygurlar ile ilgili haberleri okudukça, görselleri gördükçe yüreğim ağzıma gelir, dizlerimde derman kalmaz oldu. Babamın sağlık durumunun iyi olmadığını biliyordum dolaysıyla bi şey olacak diye çok endişeleniyorum. Babamın hapiste ve ya “Politik Eğitim Kamplar”ında öldürülmesinden çok korkuyorum. İki ay önce annem ile son görüştüğümde “sevgili kızım, sen oralarda mutluluk dolu hayat geçir, artık bizi merak etme, bizi unut!” dediği son cümleler hala kulağımda yankılanıyor. Ben bu sözlerin onun son sözü olacağını hiç düşünmemiştim bile. Neler oluyor orada? Bilen var mı? İletişim araçları hızla gelişen, dünya bir köye dönüşen günümüzde diğer insanlar tanıdıkları ile görsel olarak görüşebiliyorken bizim hayattayken anne – baba, akrabalar ile telefonda seslerini bile duyamamak ne kadar acı veriyor insana! Kahrı olası Kızıl Çin!!! Ne yapacağımı bile bilmiyorum, psikolojim tamamen altüst olmuş durumda. Korkuyorum, onlarla ilgili birer kötü haber gelir diye korkuyorum amca! Onlar nerde? Biliyor musun amca?  Yukarıdaki satırlar yurt dışında eğitimi almak için gelen 20 yaşlarındaki Doğu Türkistanlı kızın bir arkadaşımıza yazdığı serzenişidir. Gün geçmiyor ki böyle içler acısı haber duymadan. Bunlar sadece buzdağının su yüzünde görünen kısmıdır. Edindiğimiz bilgilere göre şuan Doğu Türkistan’da her gün 15 – 50 yaş arası Uygur erkekleri çeşitli bahaneler ile tutuklanmaktadır. Doğu Türkistan’da Uygurlar toplu olarak yaşayan şehir, kasaba ve köylerde kapılarına kilit vurulan haneler gün geçtikçe artmaktadır. Bu hane halkının nereye götürüldüğü, akıbetlerinin ne olduğu hakkında kimse bir şey bilmiyor. Bakıcısız kalan On binlerce çocuk, yaşlı dedeler, nineler boynu bükük halde yalnız başına kalmış,  tutuklananların dönmesini dört gözle beklemektedir. Maalesef, Nazi tarzı “Politik Eğitim Kamplar”ına sağ girip ölü olarak çıkanlar hakkında bilgiler geliyor. Böylece Uygur köyleri, kasabaları, şehirlerdeki Uygur mahalleleri hayalet köylere, sokaklara dönüşmektedir.    Çin hükümeti yurt dışında eğitim gören çok sayıda Uygur öğrencilerin ailesini rehin alarak onlara baskı yapıp Doğu Türkistan’a dönmeye mecbur etmiştir. Bu baskılara karşı koyamayıp Doğu Türkistan’a dönen Uygur öğrenciler havaalanına iner – inmez terörist suçlamasıyla tutuklanmış ve kendilerinden bir daha haber alınamamıştır. Böyle kayıplar ile ilgili aşağıdaki gibi haberler yapılmıştır: Çin’deki Uygular Çin yönetimi tarafında dijital teknoloji ile çevrelenmiştir ve “Politik Eğitim Kamplar”ında gözetim altında tutulmaktadır (https://www.independent.co.uk/news/world/asia/thousands-china-xinjiang-uighur-beijing-disappear-fears-authorities-thought-police-personal-safety-a8115421.html ).  5 Temmuz 2009 Urumçi Katliamı sonrası Çin’den yurtdışına kaçmayı başaran Uygur tanıkların söylediklerine göre bu katliamda en az 3000 den fazla Uygur katledilmiş, 5 – 7 bine yakın Uygur da kayıp olmuştur. Diasporadaki Uygur lider Rabia Kadeer çeşitli uluslararası medyalara verdiği demeçte 5 Temmuz 2009 gecesi 10000’den fazla Uygur’un kayıp olduğunu iddia etmiştir. (https://www.reuters.com/article/us-china-xinjiang/uighur-leader-says-10000-went-missing-in-one-night-idUSTRE56S1O020090729?sp=true ).   İnsan Hakları izleme örgütünün 5 Temmuz 2009 Barışçıl Protesto Eyleminden sonra gelişen olaylar ile ilgili yaptığı araştırmalara göre en az 43 Uygur erkek ve çocuk hapishanelerde kayıp olmuştur (https://www.hrw.org/report/2009/10/20/we-are-afraid-even-look-them/enforced-disappearances-wake-xinjiangs-protests ).  Raporda kayıplar ile ilgili belirtilen şu cümleler çok dikkat çekicidir: “ bilgi toplama kaynaklarımız kısıtlı olduğundan dolayı daha fazla bilgi edinilememiştir. Gerçek kayıpların sayısı raporda belirtildiğinden kat kat fazla olduğu tahmin edilmektedir. Bir çok aile Çinlilerin kendilerinden öç almasından endişe duyduğu için gerçekleri anlatmaya cüret edemeyerek suskunluğunu korumuştur”.   Tahminlere göre Kızıl Çin yönetimi tarafından ortadan kaldırılan Uygurların sayısı 10000 üzerinde olup, Çin hükümetinin 5 Temmuz 2009 olaylarında çoğu Çinli olmak üzere 197 kişinin hayatını kayıp ettiği ile ilgili açıklaması gerçeği yansıtmamaktadır. Bu olay da 4 Haziran 1989 Tian anmin olayında farksızdır. Kızıl Çin hükümeti 4 Haziran 1989 Tian anmin meydanında öğrenciler tarafından organize edilen barışçıl Protestoları kanlı bastırmasına rağmen bu olayda ikisi asker olmak üzere üç kişinin hayatını kayıp ettiğini açıklamıştır. Ancak uluslararası Kızıl Haç Örgütü bu olayda 2500’ün üzerinde öğrencinin Çin Kurtuluş Ordusu tarafından katledildiğini ve çok sayıda öğrencinin kayıp olduğunu belirtmiştir.  Yukarıda belirtilenlerden açıkça görebiliriz ki Kızıl Çin yönetimi uluslararası camiaya yalan söylemekten hiç de utanç duymayan ahlak fukarası bir hükümettir. Onlar Uygurlara yönelik uyguladığı insanlık dışı baskılar ile ilgili hiç utanmadan yaptığı düzmece propagandalar ile dünya kamuoyunu kandırmaya çalışmaktadır. Doğu Türkistan’daki durum onların söylediklerinin tam tersidir. Bu gerçeklere son dönemlerde Çin yönetimi ile ters düştüğü için ABD’ye sığınan Çinli zengin Guo winguy tarafından açıklanan belgelerde sıklıkla rastlamak mümkündür.  Bizler Meşale Uygur Topluluğu Olarak, Birleşmiş Milletlerden, Bütün Devletlerden, Uluslararası İnsani Yardım ve İnsan Hakları Kuruluşlarından, Çin’in Uygurlara uygulamış olduğu keyfi tutuklamalarını durdurma hususunda baskı yapmasını ve kayıp Uygurların akıbeti hakkında açıklama yapma çağrısında bulunmasını istiyoruz.  Biz Uygurlar, şu anda aciz ve çaresiziz. Dolayısıyla, Çin Devletinin, bizlere karşı uyguladığı korkunç işkence ve zulümlere tek başımıza karşı koyup, hayatta kalmak için yapmamız gereken mücadeleden yoksunuz. Bizler, bu yolda bütün dünyanın desteğine ihtiyaç duyuyoruz. Eğer dünyanın her yerinden on binlerce kişi, kampanyamızı imzalarsa, büyük bir ihtimalle Birleşmiş Milletler’de bu konu gündeme gelebilir. Birleşmiş Milletler,  Uygurların karşılaştığı Çin zulmünü durdurmak için harekete geçip, Doğu Türkistan’daki Uygurlara uygulanan trajediye ve işlenen korkunç suçlara bir son verdirebilir.  Lütfen, Doğu Türkistan’daki Çin’in vahşet dolu uygulamalarına karşı yürüttüğümüz mücadelemize katılın. Lütfen, bu kampanyayı imzalayıp, paylaşın. Teşekkür ederiz.

Torchlight Uyghur Group
200 supporters
Petitioning Объединенная нация, Совет Европейского союза, Кампания по правам человека, Donald Trump, Justin Trudeau

Китайскому правительству: Куда делись десятки тысяч уйгуров?

Уйгурская группа «Машъал» 2018/04/18 «Дорогой дядя, с некоторых пор я чувствую упадок душевных сил, жизнь становится тяжелее. Уже два месяца как прервалась связь с родителями, которые проживают в Урумчи. Мне было известно о давлении местных властей на моих родителей из-за того, что я нахожусь за рубежом. Сегодня их судьба мне не известна. На мои звонки никто не отвечает, телефоны отключены. Недавно один из моих друзей вернулся в Урумчи. По моей просьбе он  навестил моих родителей. По его словам дома никого не оказалось. Дверь нашего дома была опечатана.  У меня пропали сон и аппетит. Меня стали мучить кошмары. Мне было известно о китайских тюрьмах и лагерях перевоспитания, как там людей подвергают пыткам. Здоровье моего отца было слабым и я очень переживаю за него. Два месяца назад в  сообщениях  мама просила меня  забыть о них и жить счастливо. Я не могу  представить, что это последние слова моей мамы. Что случилось с этим миром? Мои родители еще молодые, но при этом наши отношения прервались. Я уже не мечтаю о встрече с ними, ведь я не могу пообщаться даже по телефону или интернету. Я не знаю как мне быть, мне страшно. Я боюсь за их жизни. Мой отец болен. О матери и младшем брате нет никаких вестей. Я не знаю живы ли они. Где они находятся.»             Это сообщение пришло  к одному из наших друзей в группе. Его автор девушка лет двадцати, живущая за границей. Это одно из тех многочисленных тяжелых сообщений, которые мы получаем ежедневно. Сведения из различных источников сообщают об исчезновении мужчин на улицах Восточного Туркестана в возрасте от 15 до 35 лет. Восточный Туркестан словно опустел без своих шумных базаров ,городов и сел. Без хозяев остались дома. Куда делись эти люди- никто не может ответить. Одни из них заключены в лагерях по перевоспитанию, судьба других неизвестна. Тысяча матерей ждут возвращения своих детей, жены- мужей, мужья- жен. К сожалению, никто еще не видел вышедших на свободу заключенных лагерей или тюрем. Китайское правительство вынуждает молодых уйгуров, обучающихся в различных учебных центрах зарубежья, вернуться в Восточный Туркестан. Тех, кто не пожелал вернуться , запугивает арестом родителей и близких. Студенты, которые решили вернуться, прямо в аэропорту были арестованы. С тех пор о них нет никаких вестей. Эти исчезновения были обьявлены в сообщениях « Уйгуры в Китае задержаны посредством цифровых технологий», и « Тысячи уйгуров брошены в лагеря по перевоспитанию  https://www.independent.co.uk/news/world/asia/thousands-china-xinjiang-uighur-beijing-disappear-fears-authorities-thought-police-personal-safety-a8115421.html После кровавых событий 5 июля 2009 г в Урумчи число погибших уйгуров составило 3000 человек. От 5000 до 7000 уйгуров пропали без вести. Лидер уйгуров Рабия Кадыр в международных медиа сообщила об исчезновении 10000 уйгуров. https://www.reuters.com/article/us-china-xinjiang/uighur-leader-says-10000-went-missing-in-one-night-idUSTRE56S1O020090729?sp=true Организация по защите прав человека провела свои расследования по мирной демонстрации 5 июля, они констатировали пропажу 43 уйгуров(мужчин и детей ‏https://www.hrw.org/report/2009/10/20/we-are-afraid-even-look-them/enforced-disappearances-wake-xinjiangs-protests   В докладе они сообщали : в ограниченное время исследований стало известно, что число пропавших намного выше . многие семьи в страхе за свое будущее не нашли сил рассказать о произошедшем. По нашим данным число уйгуров , пропавших по вине китайского  правительства составляет более 10000 чел. Китайское правительство сообщило, что во время кровавых событий 5 июля в Урумчи погибло 197 человек  и большинство из них являются этническими китайцами. Характер этих событий схож с событиями на площади Тяньанмин 1989 г. Тогда китайское правительство сообщало, что на мирной демонстрации студентов  4 июня погибло только три человека, двое из которых составляли солдат китайской армии. Международный красный крест сообщал о 2500 погибших кровавых событиях и это были студенты. Многие из них также пропали без вести. Эти сведения свидетельствуют о том, что китайское правительство открыто врет всему миру. Что касается уйгурской проблемы, то китайское правительство с остервенением обманывает весь мир. Положение Восточного Туркестана намного разница с тем, что сообщает официальный Китай. Об этом мы можем прочитать в докладе миллионера Говингуя. Говингуй является одним из известных миллионеров Китая, одним из активных политиков, выступающих против загнивающего правительства Китая. Его доклады используют известные мировые медиа: мин джин, голос Америки, Английское телевидение, Форбс, время экономики, Нью-Йорк таймс. Приведем пример из его высказывания « я многие годы был дружен с замминистра безопасности Китая  господином Ма Джияном. Он много рассказывал мне о секретных сведениях по «Синьцзяну» по его словам сообщения о событиях  в Синьцзяне для своих граждан и для мирового сообщества намного страшнее  , чем в реальности. После того, как он достиг поста министра министерства безопасности, издал указ о казни тысячи уйгуров, преподнеся это как борьбу с терроризмом. Несколько тысяч уйгуров в Восточном Туркестане  по его приказу были заживо погребены. Народ Восточного Туркестана находится сегодня в крайне тяжелом состоянии, описать  их положение нет сил. О причинах многих погибших просто не сообщается, сведения эти засекречены.  «Синьцзян» сегодня напоминает ад. Он напоминает ад, который пылает огнем каждую минуту, каждую секунду. Это трагедия народа, которая потрясает своей глубиной. Почему семья Мин Джиявжуна отличается своим здоровьем? Где они берут органы для пересадки? Откуда их доставляют? Почки, печень откуда доставляются? Мин Джиявжун убил 21 летнего уйгурского юношу в Пекине, который приехал в Пекин на несколько дней . мин Джиявжун объявил , что юноша совершил на него разбойное нападение , этим и оправдал его убийство. Если это было разбойное нападение, обьяви миру это преступление! На деле юноша был убит, чтобы завладеть его органами. Почему в Пекине пропадают уйгуры? Что является причиной их исчезновения? Кто убивает их,? Мин Джиявжун! У него была личная неприязнь к руководству Синьцзяна, по этой причине  он поставил целью убить 5000 человек. Это он отдал приказ живьем закопать этих людей. Затем в этих преступлениях обвинил уйгуров.             Мы, уйгурская группа «Машъал» обращаемся к Организации Обьединенных наций, в правительства различных государств, а также в организации по защите прав человека оказать давление на Китайское правительство по следующим пунктам: - Китайское правительство должно прекратить убивать невинных уйгуров! -пусть объявят всему миру истинную причину исчезновения уйгуров! Мы – уйгурский народ, находимся под жестоким давлением со стороны Китайского правительства. Мы не получаем поддержки и помощи из вне. Мы не можем в одиночестве противостоять злу и несправедливости. Нам нужна помощь всего мирового содружества. Если тысячи и десятки тысяч граждан всего мира подпишут эту петицию, ООН начнет действия, направленные на изменение ситуации в Восточном Туркестане! От всей души выражаем надежду, что вы как гражданин и человек поддержите нашу петицию своей подписью, расскажете своим близким и друзьям о положении уйгуров. Станете активным голосом уйгуров! Спасибо!  

Torchlight Uyghur Group
52 supporters
Petitioning Council of the European Union, Human Rights Campaign, United Nations, Donald Trump, Justin Trudeau

China: Where did the Tens of Thousands of Missing Uyghurs Go?

   (Mesheluyghur@gmail.com)  This petition is also available in the following languages: Turkish (Turkçe),  Japanese (日本語), Chinese (中文), Russian(Pусский), Uyghur (ئۇيغۇرچە ), Slawyan (Kiril), Uyghur (Latinche ). April 14th, 2018 "Dear uncle, my situation has been very bad emotionally recently.  I haven’t talked to my parents in Urumchi for 2 months now.  Before that, I learned that the local government officials were giving hard times to them because I went abroad.  I don’t know their current situations.  I cannot get connected when I call them – their phoneline is dead."  Recently, one of my friends went to Urumchi from inner China.  I told her to check out our house while she was in Urumchi.  I learned from her later through Wechat (Chinese mobile phone messaging app) that she went to our home but there was nobody inside; and the door was sealed off with red tapes.  I have barely slept  in the last three days, after hearing what my friend told me.  I just cannot fall asleep.  I have not eaten much either—It is hard for me to swallow something.  I cry all the time.  Even if I fall asleep during the night, I frequently wake up with nightmare.  Every time when I read something in WhatsApp about the tortures that some Uyghur people are currently going through in Chinese jails or concentration camps, I lose all of my physical strength, and cannot even get up afterwards for a while.  My father’s health is not that good.  He is physically very weak and has some illnesses.  I am extremely worried about him.  I am so worried that the government officials may kill him in a detention center or in a jail very soon.  When I contacted my mother two months ago with text message, she told me: “My sweetheart, have a good life there, and forget us completely.”  I did not know then that this would become my last communication with my mom.  What this world has changed into?  My parents were still fairly young and alive two months ago, but I have not been able to talk to them even by phone, don’t mention seeing them in person.  I don’t know what to do.  I am really scared.  I am so worried about my father, my mother and my young brother.  I don’t know where they are now.  I also don’t know if they are still alive or dead.”  Given above is a text message one of our members received from a 20+ year old Uyghur female living abroad.  This is just one example of the similar messages that we read and hear every day nowadays.   .  We hear this kind of cries everyday from the Uyghurs currently living abroad.  As we learned from various sources and witnesses, thousands of Uyghurs, mostly Uyghur males aged 15 – 35, have disappeared from the streets in East Turkestan, and thousands of Uyghurs have disappeared from their homes.  In the prefecture-, county- and village-level cities in East Turkestan, one can find empty homes everywhere, and nobody knows how they’ve gone missing, where they are now, and if they are still alive or not.  Some of these disappeared Uyghurs can account for part of the more than one million innocent Uyghurs who were initially detained (or placed) in Nazi-style concentration camps and in jails in East Turkestan.  Right now, thousands of Uyghur mothers are waiting for their missing sons, and thousands of wives are waiting for their missing husbands, hoping that one day they might show up in their front doors.  However, among the one million plus Uyghurs detained and/or put in jails so far, there is almost no news about someone who has been released from any detention centers or jails.  The Chinese government has forced some unknown number of Uyghur students to return home from the countries they were studying, by threating to jail their parents and/or siblings in case they do not come back.  But most of those returned students went missing just at the airports upon their arrival.  Some aspects of this kind of Uyghur disappearances were described in an article titled: “China's Uighur minority shackled by digital technology as thousands are detained for 'vocational training'” (https://www.independent.co.uk/news/world/asia/thousands-china-xinjiang-uighur-beijing-disappear-fears-authorities-thought-police-personal-safety-a8115421.html   Many Uyghur witnesses and victims who fled China after the July 5th, 2009, Urumchi Massacre revealed that at least 3,000 Uyghurs died, and 5,000 – 7,000 went missing after the Chinese government’s brutal crackdown of the peaceful demonstration of the Uyghur students carried out in Urumchi on July 5th, 2009. Uyghur leader Rebiya Kadeer also told the foreign reporters that 10,000 Uyghurs went missing on that one night (https://www.reuters.com/article/us-china-xinjiang/uighur-leader-says-10000-went-missing-in-one-night-idUSTRE56S1O020090729?sp=true  Human Rights Watch conducted a research in the aftermath of the July 5th protest, and documented the enforced disappearances of at least 43 Uyghur men and teenage boys (https://www.hrw.org/report/2009/10/20/we-are-afraid-even-look-them/enforced-disappearances-wake-xinjiangs-protests  It was stated in that report that “The actual number of ‘disappeared’ persons is likely significantly higher than the number of cases documented by the Human Rights Watch, as our ability to collect information was limited. Out of fear of retaliation, few witnesses or family members were willing to come forward with their stories.”  In our estimate, the actual number of the Uyghurs went missing as victims of the Chinese government’s enforced disappearances is indeed greater than 10,000.  However, after the July 5, 2009, Urumchi Massacre, the Chinese government reported that a total of 197 people died during that incident, and most of them were Han Chinese.  This is very similar to what had happened in 1989 during the Tiananmen Square Massacre:  After they brutally put down the June 4, 1989 student demonstration in Tiananmen Square in Beijing, the Chinese government reported that only 3 people died, and two of them were military personnels.  But the International Red-Cross recorded more than 2,500 students who died and went missing during that crackdown.  As we can see, the Chinese government lies, and lies very bluntly and openly.  And their actions of lying are incomparably much more severe when it comes to the Uyghur people in East Turkestan. As a result, the actual situation in East Turkestan is very different from the Chinese government’s accounts.  We, the Torchlight Uyghur Group, appeal to the United Nations, foreign governments and all international humanitarian and human rights organizations to demand the Chinese government to stop the enforced disappearances of the innocent Uyghur people, and to disclose to the world the whereabouts and the current situations of those tens of thousands of Uyghurs who went missing.  We, the Uyghurs, are powerless and helpless at the moment.  As such, we are unable to defend ourselves against the Chinese government’s atrocities and cannot fight this battle for our survival alone.  We need the support of the global community.  If tens of thousands of people from around the world sign our petition, it may be possible that the United Nations will make a commitment and will act to stop the tragedy that the Uyghur people are facing today. To read the full text of this petition, please click HERE. Please join us in our fight to end the appalling atrocities happening in East Turkestan. Please sign and share this petition. Thank you!  https://www.facebook.com/torchuyghur/ https://twitter.com/torch_uyghur http://blog.freedomsherald.org http://freedomsherald.org/ET/unb/

Torchlight Uyghur Group
3,272 supporters